Spoiwo

Jestem znudzona. Znudzona, zmęczona, odrętwiała.
Może winien temu jest dzisiejszy pierwszy dzień cyklu. Może. A może to moja wrodzona nienawiść do monotonii.
W czwartek muszę iść na kontrolę. I traktuję to w kategorii "muszę", nie "chcę", nie po prostu "idę". Zmuszam się, bo mam Cel. Mamy, my, mój mąż i ja.
Ale znów to samo od początku. Nawet nie chce mi się o tym pisać. Zresztą po co. Wystarczy "przekartkować" bloga nieco wstecz i będzie to samo. Przynajmniej do jakiegoś momentu, na tym etapie. Jakby to Adaś Miałczyński powiedział "dupa z pisaniem... (...)"...

Dobrze, że to jak dotychczas jedyna do bólu zaplanowana, zorganizowana i monitorowana sprawa w moim życiu. Bo ja owszem, lubię mieć wszystko poukładane, dopracowane, ale pod warunkiem, że mam na to wpływ. Że to, co robię jest uporządkowane, a nie podporządkowane.

Na szczęście reszta mojego życia toczy się z moim "udziałem". Poza najważniejszym Celem mam dwa mniejsze na najbliższy czas: egzamin na przysięgłego i własna galeria. Choćby na początek internetowa. I tu przynajmniej wiem, że to, co dam z siebie zaowocuje. A dam. I zaowocuje.

A te moje dwa życia - uporządkowane i podporządkowane (choć powinnam w pierwszej kolejności wymienić podporządkowane ze względu na wagę...) łączy wspólna cecha - upór w dążeniu do celu. Uff, więc jest jakieś spoiwo, które mnie trzyma przy siłach:)