i wszystko wraca do "normy"

po tym rozluźnieniu przez ostatnie kilkanaście dni zaczęłam się już martwić, czy aby wszystko ze mną w porządku. Tym bardziej, że dziś zapomniałam, że idę do lekarza, nie zadzwoniłam potwierdzić i pojechałam w końcu w ciemno.

Ale od tej pory wszystko wraca do "normy", bo:
Oczywiście niepęknięte pęcherzyki się nie wchłonęły = znów na miesiąc antykoncjepcja - wiedziałam...
Jak zjem całe opakowanie logestu - kontrola, czy jest już "czysto". Jeśli tak - to start z gonalem.
Zastrzyki do samodzielnego podawania. Drogie jak skurczybyk - cała seria to jakiś tysiak.
Ryzyko ciąży mnogiej większe niż przy clo, może dojść do hiperstymulacji. Ale to akurat na tem moment mnie nie martwi.
No i jak się już bierze taką górną półkę to nie przelewki. Nie ma pracy domowej - kolej na inseminację - to też wiedziałam.
Całość w sumie to "impreza" na jakieś dwa tysiące. Trudno, nie pojedziemy na majówkę, ale to mnie też nie martwi nic a nic.
Oczywiście gonal nie daje mi gwarancji, że pęcherzyki pękną.
Ale na razie tego nie zakładam i nie piszę "co dalej gdyby", choć wiem co...
ach, czas pokaże co będzie dalej.
A może i moje puzzle się w końcu poukładają? Przecież nie może cały czas być źle, hm?
W podstawówce "kulałam" z matmy, w liceum z chemii, na studiach z gramatyki strukturalnej, w narzeczeństwie doskwierała mi obecność w tle "tej byłej". Wszystko to pokonałam i wyszłam "na swoje". To może i ten etap jakoś przebrnę.


Nie zmienia to jednak faktu, że załapałam maruda. Dziś znów się huśtam. Niby nie myślę i mam luz. Ale jednak myślę. Myślę co będzie jak te cholery nie pękną.
I tak w kółko. Nie znoszę tego:(

dziś się wyśpię i mam nadzieję, że jutro będzie dobry dzień. Pa