kiedy będzie dobrze?

Luty 2009...
Kontrola hormonów - TSH podwyższone, PRL 3 x norma. Przecież nie może być za dobrze. Zwiększamy dawkę Bromergonu, dołączamy Letrox. Wyniki wracają do normy.
Minimalna redukcja Bro, Letrox pozostaje.
Kontrola USG w 3 DC, "teren" czysty po ostatniej antykoncepcji - zaczynamy stymulację!
Na początek Clostylbegyt. Po tych wszystkich lekach czuje sie masakrycznie. Zataczam się, żygam, ryczę jest fatalnie.
Ale są też i dobre wieści - śliczne trzy pęcherzyki rosną, w tym dwa po drożnej stronie.
Chodzę nakręcona i już myślę, co będzie, jak obydwa pękną... tyle czekania i dwa szczęścia na raz... no ale staram się zbytnio nie nakręcać. Dostaję kolejny lek - estrofem, na endometium. Biegnę na kolejne usg. Pęcherzyki mają po 19 mm,
podajemy Pregnyl i do dzieła!

zadziałaliśmy... pierwszy raz od miesięcy podeszłam do tego na luzie. Seks był superprzyjemny,
.... aż byłam zaskoczona:) z niecierpliwością czekam na kolejne usg i receptę na kolejny lek. Zgodnie z kolejnością teraz duphaston lub coś w tym stylu.

Uda się tym razem?

a nie uda.

Usg po 2 dniach wykazało, że pęcherzyki nie pękły.

Nie pozostało mi nic innego, jak wrócić z płaczem do domu.

Płakałam cały weekend ze złości i bezsilności, mimo, że wiem, że
nic sobie tym nie pomogę, a wręcz przeciwnie.
Mąż spisał się na medal. Głaskał mnie i przytulał na widok każdej
kolejnej łzy. Kochany mój.


a co dalej?
Co teraz?

Jutro dzwonię do mojej ginki. Ustalamy nowy plan działania.
I zastanawiam się co wyjdzie następnym razem? Co uda się naprawić,
żeby mogło się zepsuć coś nowego? Czasem sobie myślę, że już mnie nic nie zdziwi.

Ale dziś mam dzień silny. Dziś nie płaczę. Może jutro...